vrijdag 29 juni 2012

vakantiesettings LinkedIn

LinkedIn is een fantastisch netwerk om actuele kennis met elkaar te delen, maar wat doe je met die actuele kennis als je terugkomt van vakantie? Ga je dan echt al die updates van al je groepen nog doorspitten, of gun je jezelf bij thuiskomst een lege postbus?

Een heel handige manier om tijdelijk je instellingen te veranderen, en een paar weken geen updates te ontvangen is de volgende:

Ga via settings/instellingen (rechts boven in het menu, te zien als je op je eigen naam gaat staan) en log in met je password.



Ga naar het scherm met instellingen voor je groepen. Kies daar voor de optie “set frequency of groep digest emails”,









Nu kun je heel snel voor elke groep instellen hoe vaak je email wil krijgen.

















En na de vakantie kun je dan net zo snel je instellingen weer terug zetten, zodat je wel op de hoogte blijft van alle relevante discussies en topics binnen je groepen.


Succes, Ellen

donderdag 28 juni 2012

vakantie in je hoofd

Dadelijk mogen we met z'n allen weer genieten van onze welverdiende vakantie. Heerlijk, ik verheug me er al op, maar toch.... vakantie is niet meer wat het vroeger was. Ik weet nog dat ik vroeger met een gerust hart 4 weken naar Midden-Amerika ging, en met mijn ouders afsprak dat ik eens per week collectcall zou bellen (die ze overigens alleen zouden aannemen als er iets aan de hand was). Nu begint de vakantievoorbereiding met het instellen van email- en voicemail- autoresponders, en ben ik vervolgens toch elke dag mijn telefoon en mijn mail aan het checken - en beantwoorden-. Ken je dat gevoel?

Deze zomer ga ik het anders doen: ik ga ECHT vrij nemen en een paar weken lang helemaal genieten van mijn gezin en van rust. Ik gun mezelf de luxe van een telefoonservice en beloof mezelf dat ik op reis maar 1 keer per week mijn email check. Hoe zorg jij dat je afschakelt in de vakantie? En bijna even belangrijk, hoe zorg jij dat je na de vakantie niet tegen een gigantische berg wel opkijkt?

In deze blog vind je een artikel van Taco Oosterkamp dat aangeeft wat je kunt doen om in je vrije tijd minder met werk bezig te zijn.

Op de bank
Als ik ‘s avonds op de bank zit heb ik geen zin om over allemaal klusjes van m’n werk na te denken. Dan wil ik gewoon een boek lezen, koffie drinken, met m’n gezin kletsen, of desnoods een film kijken. Dat wil niet zeggen dat ik nooit thuis werk. Dat doe ik wél, alleen niet continue. Mijn werk is zo leuk, dat ik er met plezier ook thuis nog eens mee bezig ben. Maar dan wel wanneer ik daar zelf voor kies en niet terwijl ik eigenlijk wil ontspannen.

Piekeren 
 Maar waarom sta je dan onder de douche na te denken over iemand die je nog moet bellen? Of waarom loop je lekker aan het strand uit te waaien, maar loop je daar nog steeds te piekeren over een e-mail die nog moet versturen je vergeten bent te sturen? Hoe komt het dat we het zo lastig vinden om de knop om te draaien? Het heeft allemaal te maken met je onderbewustzijn. Laat me dat even uitleggen: je kiest er niet bewust voor om de eerste dagen van je vakantie nog na te denken over je werk. Je kunt gewoon niet anders, het gaat onbewust.

Ontspanning is het probleem
Zodra je gaat ontspannen, krijgt je onderbewustzijn de kans om allerlei gedachten naar de oppervlakte te laten drijven. Terwijl je nog heel druk was, had je bewuste geen ruimte vrij voor deze dingen. Maar nu wel! Als je een vrij rustig leventje hebt is het geen probleem om de dagelijkse rompslomp te laten managen door je onderbewuste. Je loopt ‘s ochtends een rondje, bedenk opeens dat tante Rita morgen jarig is en dat je haar nog een kaartje wilt sturen. Ergens tussen de middag herinner je je dat opnieuw en grasduin je in alle rust in je grote verzameling met prentenbriefkaarten. Tegen het eind van de middag stap je op de fiets naar de brievenbus, zodat de postbode ‘m mee kan nemen om de kaart de volgende dag bij je tante af te leveren. Tegenwoordig hebben de meeste mensen het een flink stuk drukker en werkt dat onbewuste systeem niet meer. Je onderbewuste krijgt niet langer de kans om dit soort dingen onder de aandacht te brengen, omdat je de hele dag met andere dingen bezig bent. Maar zodra je even ontspant schieten al deze klusjes weer door je hoofd. En dat zorgt er weer voor, dat je niet écht, intens tot rust kunt komen. De beste manier om dit te vermijden is door het invoeren van een 100 procent betrouwbaar systeem, maar dan buiten je hoofd. Zo kost het je weinig tijd en levert het je heel veel op: een leeg en helder hoofd en een betere scheiding tussen werk en privé. Zodra je onderbewuste begint te geloven, dat je een betrouwbaar systeem hebt om je leven te organiseren, geeft het de strijd op. Kijk maar naar je agenda: er zijn weinig mensen die ‘s nachts wakker liggen omdat ze zich afvragen welke afspraken ze vergeten. Dat komt omdat je onderbewuste gelooft, dat je agenda een betrouwbaar extern systeem is. Ook voor taken, ideeën en dingen waar je op moet wachten kan dat zo gaan werken. Je kunt je onderbewuste tot rust brengen. Dat vraagt wel even wat consequente inspanning, maar het levert ook veel op: een leeg en helder hoofd, zodat je kunt ontspannen en je weer werkelijk creatief kunt zijn en je zonder afleiding kunt richten op die ene taak waar je nu mee bezig wilt zijn.

Hoe begin je daarmee? 

  • Zorg dat je altijd notitiemateriaal in de buurt hebt. Als je steeds een notitieblokje en een pen bij je hebt, kun je elke goede gedachte, maar ook elke taak die je niet mag vergeten, daarin opschrijven. Dat is het begin van een betrouwbaar systeem buiten je hoofd. Ik heb thuis een simpel schrijfblok liggen met een pen erbij, waar ik snel en eenvoudig allerlei invallen op kan noteren. Er ligt er ook eentje naast mijn bed, voor dingen waar ik ‘s ochtends vroeg, ‘s avonds laat, of midden in de nacht aan denk. 
  • Wijs niet alleen op je werk, maar ook thuis een stuffbakje aan. Als je thuis een plek hebt waar je die losse aantekeningen in verzamelt, blijven ze niet door het hele huis slingeren, raken ze niet zoek en kun je ze later altijd weer goed verwerken. In datzelfde bakje kun je bijvoorbeeld ook binnengekomen post, losse bonnetjes en allerlei andere stuff deponeren, totdat je het gaat verwerken. 
  • Maak een routine van het leeghalen van dat stuffbakje. Als je ‘s ochtends voor het naar je werk gaat even kijkt of er in je stuffbakje nog dingen liggen die mee moeten naar kantoor, kun je dat meenemen naar de plek waar het hoort. Gebruik daarvoor een speciaal mapje (Oosterkamp noemt dat 'het rode mapje')

Stel je voor: je zit ‘s avonds te eten. Opeens denk je aan iets wat je nog moet opzoeken voor een project. Je schrijft dat op een briefje, mikt dat in je stuffbakje. Nu kun je dat klusje uit je hoofd zetten. De volgende dag op je werk kom je die aantekening toch weer tegen.

Op deze manier heb je het beste van twee werelden: alle creatieve invallen die je thuis krijgt, kun je nog steeds goed inzetten op je werk. Maar de rompslomp die je hoofd binnensluipt terwijl je wilt ontspannen, raak je heel eenvoudig weer kwijt.

kijk voor meer tips ook eens op www.lifehacking.nl 

woensdag 4 april 2012

Onderhandelen

Onderhandelen: is dat manipuleren en op slinkse manieren je doel bereiken? Is dat de ander onder druk zetten om er zo veel mogelijk uit te slepen? Is dat agressief en achterbaks ervoor zorgen dat je jouw zin krijgt?

Nee! Onderhandelen is simpelweg het proces waarbij twee partijen iets tot stand proberen te brengen. Onderhandelen is een dialoog van mogelijkheden, die leidt tot een besluit waarmee  beide partijen instemmen. Beide partijen gaan daarna ook samenwerken bij de uitvoering van het contract waarmee ze hebben ingestemd.

Onderhandelen is een dagelijkse activiteit, van samen met een vriend besluiten waar je gaat lunchen, of met je partner besluiten welke nieuw auto je gaat kopen, tot samen met een opdrachtgever een goede prijs voor je diensten bepalen.

Onderhandelen is geen magisch proces. Onderhandelen is vooral een kwestie van goed voorbereiden, goed luisteren en flexibel zijn.

ontvang gratis het e-book Onderhandelen via deze link

Heb je, na lezen van het e-book over onderhandelen nog wel behoefte aan wat meer informatie, oefening en tips? In de workshop ´het spel en de knikkers’ krijg je handvatten aangereikt om het gesprek aan te gaan, je leert heel helder te maken wat je wensen zijn. In deze interactieve workshop ga je werken met de ingrediënten van een goede deal. Leren, bewustworden en oefenen dus, om ervoor te zorgen dat JIJ aan zet blijft!

NB Deze workshop wordt een van de laatste workshops uit mijn samenwerking met Vrouwenwoensdag, eenmalig dus nog voor de VW-prijs van 37 €

woensdag 9 mei
19.00-22.00 uur
Lokatie: Ontmoet Anna
Kosten: € 37,00 pp
klik hier voor meer info
Vrouwenwoensdag:  ladies only

maandag 19 maart 2012

De ideeënbus, wie kent hem nog?

Ik weet nog dat vroeger in het productiebedrijf waar mijn vader werkte, een ideeënbus hing, en dat die heel regelmatig gevuld werd met ideeën van mensen van de bedrijfsvloer. Mijn vader vertelde mij dat deze ideeën allemaal serieus bekeken werden, en ook als ze niet helemaal uitvoerbaar waren, toch beloond werden. Als kind vroeg ik me af waarom dat nodig was, er was toch ook een afdeling R&D actief in het bedrijf, en die zouden het allemaal toch wel veel beter weten?

Toen ik als adviseur ging werken, begon ik wat te begrijpen van deze filosofie: ik merkte dat het helemaal niet zo vanzelfsprekend was dat de ideeën die ik als adviseur bedacht ook in de praktijk uitgevoerd gingen worden, ook al wist ik zeker dat ze het productieproces zouden verbeteren. Dat had vast iets met draagvlak of zo te maken….

En ja hoor, in mijn studie bedrijfskunde leerde ik inderdaad dat mensen behoefte hebben aan regie en autonomie. Als professionals genoeg ruimte krijgen om oplossingen aan te dragen voelen zij zich betrokken, en mensen zullen altijd harder rennen voor een eigen idee dan voor een opgelegde variant. Bovendien hebben ze door inspraak duidelijk "ja " gezegd een opdracht, en zullen ze zich door zo’n "ja " sterker gecommitteerd voelen.

Dirk Deichmann was PhD bij de Rotterdam School of Management, en deed onderzoek naar ideeën. Hij raadt managers aan om mensen en hun ideeën altijd serieus te nemen, ook de slechte ideeën. Deze ideeën onthullen namelijk waardevolle informatie over knelpunten in de organisatie. Belangrijk is ook dat een idee opperen nooit negatieve gevolgen mag hebben. Niet op het salaris, niet op de functie en niet op de status. Als manager moet je een veilige haven creëren. Ook raadt Deichmann aan dat een idee ook nooit beoordeeld wordt door de directe leidinggevende, maar zoveel mogelijk geobjectiveerd beoordeeld wordt.

Ideeën blijken overigens aan kwaliteit te winnen, als aan een paar simpele basisregels voldaan wordt. Zo worden ideeën beter als een kleine groep van circa vijf personen, allen uit verschillende invalshoeken, de ideeën gaan uitwerken. Als deze groep dan ook nog is samengesteld uit mensen die al eerder een idee tot realisatie brachten samen met nieuwe mensen, dan wordt het leereffect voor de organisatie nog sterker.

Wat heel prettig is om te weten, is dat uit het onderzoek van Deichmann blijkt dat mensen die een idee al in een vroeg stadium zien sneuvelen, vaak wel gemotiveerd blijven om nieuwe ideeën aan te dragen. En hun volgende ideeën worden nog beter als hen duidelijk wordt gemaakt waarom het idee onvoldoende kwaliteit had, en aan welke eisen een nieuw idee moet voldoen.

Mensen die een idee hadden dat wel succes had, dragen juist veel minder vaak nieuwe ideeën aan. En dat terwijl ook deze mensen leerden van een idee, en nog meer kans hebben dat voor nieuwe initiatieven weer succesvol zijn. Essentieel dus ook op deze mensen te stimuleren om met nieuwe plannen te blijven komen.

Kortom: die ideeënbus was zo gek nog niet!


Barcavela: slimme mensen wijzer maken

maandag 5 maart 2012

To train or not to train, that is the question

Op LinkedIn is op het moment een hele discussie gaande over de effectiviteit van trainingen. Heel legitiem uiteraard, want aan trainingen wordt veel geld uitgegeven. Toch denk ik dat het meten van de effectiviteit van de training niet altijd de juiste management informatie geeft.

Er kunnen twee redenen zijn waarom een organisatie overgaat tot het geven van training:
  • het verbeteren van de competenties van medewerkers
  • het oplossen van een organisatieprobleem
Als een training wordt gegeven om de competenties van medewerkers te verbeteren, is de effectiviteit van de training heel makkelijk te meten: een competentiemeting kan heel valide en betrouwbaar worden uitgevoerd.

Als een training wordt gegeven om een organisatieprobleem op te lossen is het vaak veel moeilijker om te beoordelen of de training effectief was, omdat meestal meer HR instrumenten werden ingezet dan alleen de training.

Laten we eens starten met een gewetensvraag aan jou als lezer:

‘Kan jij beter presteren dan je op dit moment daadwerkelijk doet?’

De kans dat je hier positief op antwoord is bijzonder groot (Stolovitch, 2004).

Wanneer je dan de vervolgvraag krijgt waar in jouw geval ruimte voor verbetering zit, zal je waarschijnlijk best een antwoord hierop kunnen geven. En dat antwoord kan variëren van snellere software, betere overlegstructuren, heldere proces stappen, meer informatie over de gewenste output, meer erkenning, minder stress tot, daar komt hij, meer vaardigheden .

Thomas Gilbert (1996) heeft een model ontwikkeld waarin alle mogelijke antwoord-categorieën zijn vervat:

Hij maakt onderscheid in externe oorzaken:
  • fysieke middelen (ICT, instrumenten, budget)
  • structuur/proces (overlegstructuur, beleid, logische proces stappen)
  • informatie (standaarden, feedback, data)
en interne oorzaken:
  • kennis/vaardigheden
  • motieven (onzekerheid, status, angst, waarden)
  • gezondheid/welzijn (stress, balans, rust)
Piskourich (2002) heeft een overzicht gemaakt van onderzoeken van onder andere Deming, Harlesss en Elliot, en uit al deze onderzoek blijkt dat circa 80% van de performance problemen wordt veroorzaakt door externe oorzaken, en dus niet door interne oorzaken. Dat betekent dat in hooguit 20% van de gevallen een gebrek aan kennis of vaardigheden de hoofdoorzaak is van het niet halen van een betere prestatie – waarvoor training een effectieve maatregel zou zijn.

Dus hoe verleidelijk het ook is om een training in te zetten om een performance-probleem op te lossen, het is lang niet altijd de meest effectieve oplossing.

Ben je van plan om binnenkort een training in te kopen, stel jezelf dan eens de vraag welk probleem je hiermee wil oplossen. Als dit een probleem op organisatieniveau is dan denk ik graag met je mee in het achterhalen van de werkelijke oorzaak, en met het vinden van een effectieve oplossing.

Ellen Schiffeleers
Barcavela
ellen@barcavela.nl

NB Heel leesbare informatie over HPI staat in het boek ‘Liever (g) training van Jos Arets en Boudewijn Overduin.