Posts tonen met het label organisatieverandering. Alle posts tonen
Posts tonen met het label organisatieverandering. Alle posts tonen

donderdag 14 januari 2016

Kan het nog beter dan? Over Lean en Operational Excellence

LEAN, illustratie met dank aan Intermediair

Op dit moment zijn we bij een aantal organisaties bezig met het begeleiden van verandertrajecten op basis van Lean.

Hoewel Lean al sinds eind jaren 80 bestaat merken we dat er toch nog aardig wat onduidelijkheden over de systematiek zijn, maar vooral nog heel veel vragen over hoe verandering in de praktijk te begeleiden.








Graag geven we in deze blog een heel korte introductie over de Lean-principes, en een link naar een paar boeken boeken voor meer informatie voor jouw continue verbeteren binnen jouw organisatie.

What's in a name?

Weet je nog dat we in de jaren 90 allemaal aan de ISO gingen? ISO 9000, ISO 9001, ISO 14000? Het mooie van ISO was dat je binnen je organisatie ging nadenken over kwaliteit, en dat het niet zoals daarvoor bij de NEN normen alleen over productkwaliteit ging, maar net over het proces. Lean is een prachtig vervolg hierop: Waar je met ISO alles vastlegde en leek te streven naar een status quo, streeft Lean naar de absolute perfectie; en aangezien je die perfectie (waarschijnlijk) nooit zult bereiken gaat het binnen Lean niet zozeer om het doel maar veel meer om de reis erheen: continue verbeteren op weg naar perfectie.

Lean is een filosofie, een manier van werken, en gaat ervan uit dat je voortdurend streeft naar het effectief leveren van waarde voor je klant. De term Lean staat voor mager; je proces ontdoen van ballast, van verspillingen; zonder verspilling heb je een proces dat optimale klantwaarde levert

Wat ik heel prettig vindt aan de Lean-filosofie is dat er respect is voor mensen; voorop staat dat elk proces gedragen wordt door mensen, en dat het in het oog houden van hun welzijn cruciaal is voor het slagen ervan.

Veel gebruikte lean termen


Binnen Lean wordt een heel eigen jargon gebruikt, vaak rechtstreeks uit het Japans overgenomen, zoals, muda, gemba of kaizen. Hieronder heel in het kort een woordenlijst met achterliggende informatie.

A3: rapportagemodel dat precies op een A3 (=2x A4) past, en waarin je in een oogopslag alle informatie over een probleem, de oorzaken, de voorgestelde oplossing en de geplande maatregelen kunt zien. Door niet te werken met lange rapporten die snel in bureaulades dreigen te verdwijnen, maar met overzichtelijke A3's die je makkelijk aan een muur kwijt kunt, bevorder je dat de veranderingen bij iedereen op het netvlies blijven.

Cyclustijd: de totale tijd die een proces in beslag neemt. Dat kan in de zorg bijvoorbeeld gaan om het proces van aankomst van een patiënt bij de EHBO tot ontslag, in een restaurant van de binnenkomst van een klant tot het naar buiten gaan na het eten en afrekenen, en bij een productiebedrijf van het binnenkomen van de order tot het shippen van die order. Hoe korter de doorlooptijd, hoe lager de de kosten en hoe blijer de klant.

Gemba: de werkplek: het idee is dat je daadwerkelijk óp de werkplek gaat kijken, en dáár gegevens gaat verzamelen om problemen mee op te lossen en processen te verbeteren. Topdown, van achter je bureau, mis je vaak nét de crux van het probleem, en kun je wel mooie oplossingen verzinnen, maar die werken vaak nét niet in de praktijk.

Grondoorzaak: Lean gaat uit van het vóórkomen van fouten. Er wordt niet uitgegaan van een eindcontrole maar elke stap in het proces is meteen de controle van de vorige stap; zodra er afwijkingen zijn onderzocht waar deze fout vandaan komt, zodat hij in het vervolg kan worden voorkomen.  Om te voorkomen dat oppervlakkige bijstellingen plaatsvinden wordt door middel van het stellen van 5 x waarom vragen onderzocht wat de grondoorzaak is van een probleem. Illustratief is een filmpje van een medewerker is een Toyota fabriek die 2 keer een schroefje uit zijn handen laat vallen bij de assemblage; de fout ligt niet bij hem maar bij de afstelling van zijn werkbank, en dát moet dus worden aangepast. Deze 5 x waarom vraag vind je ook terug bij Rummler, die stelt dat fouten meestal niet op het niveau van de professional maar veel vaker op het niveau van van proces of van organisatie liggen.

Hoshin: samenstelling van Ho (methode) en Shin (kompas):  Hoshin is een methode voor strategisch plannen, zowel voor de lange termijn (2-5 jaar) als voor de dagelijkse bedrijfsvoering (korte termijn), waarbij aan de hand van Hoshin-tabellen visueel wordt weergegeven wat de status is van performance en implementatie.

JIT: Just in Time; in de leanvisie is voorraad verspilling;  JIT gaat uit van werken zonder voorraad, en stelt alles in het werk om ervoor te zorgen dat je het juiste onderdeel op het juiste moment op de juiste plaats hebt, waardoor je optimale toegevoegde waarde levert.

Kaizen: stapsgewijze en voortdurende verbetering. De stappen kunnen groot of klein zijn, afhankelijk van de  cultuur van de organisatie en de ontwikkelfase van de mensen, maar elke stap is een stap verder naar het True North (*)

Kanban: pull (*) signaal. Voor de mensen die nog hebben meegemaakt dat er een melkboer langs de deuren kwam: de lege melkflessen buiten waren de kanban voor de melkboer: 3 lege melkflessen betekende dat hij 3 volle melkflessen moest neerzetten: een kanban geeft informatie over wát er moet worden geleverd, en hoeveel.

Muda: activiteiten die tijd, mankracht of energie vragen, maar geen waarde toevoegen (*). De 7 vormen van muda zijn: transport van produkten of materialen, wachten, overproduktie, defecten, voorraad, beweging of verplaatsing van mensen en extra verwerking. Niet elke vorm van muda is te voorkomen, daarom wordt wel een verdeling in type 1 muda (geaccepteerd) en type 2- muda (

Mura en Muri: verspillingen door variatie in het systeem of door overbelasting van mens of systeem. Deze verspilling door overbelasting geeft weer aan dat binnen Lean respect voor de mens is ingebouwd; een overbelaste mens kan niet Lean performen.

PDCA: Plan, Do, Check Act: (Deming-cyclus) verbetermethode waarbij verbeteringen structureel worden aangepakt door ze eerst zorgvuldig voor te bereiden, dan als pilot uit te voeren, te evalueren en zo nodig aan te passen, en daarna volledig te implementeren en te standaardiseren.

Pull-systeem: dit hangt nauw samen met JIT; je gaat produceren op basis van de pull van de klant, naar actuele behoefte. In een traditionele organisatie is er vaak een push-systeem; ik begin met produceren en het hele proces gaat lopen, ook al leidt dat tot (tussen)voorraden. In het boekje Het Doel dat ik las in de jaren 80 werd mij dat heel simpel duidelijk gemaakt aan de hand van een scoutingwandeling: als ik de bottleneck, de langzame wandelaar, achteraan laat lopen moet de hele groep steeds op elkaar wachten, terwijl als hij vooraan loopt iedereen langzaam maar wel in 1 tempo kan lopen; uiteindelijk duurt de wandeling net zo lang (namelijk de tijd die de langzame wandelaar nodig heeft) maar kost minder energie en irritatie. Het pull-systeem betekent dat ik mijn proces inricht om flexibel inspelen op de klantwens: Als de klant 1 dakgoot wil maak ik 1 dakgoot, en geen serie van 100. Ik zal mijn proces dus moeten inregelen op korte reactietijden en korte omsteltijden.

5S: Scheiden, Schikken, Schoonmaken, Systematiseren en Standaardiseren . Soms wordt zelfs gesproken van 6S: 5S plus Safety. Het idee achter 5S is dat je verspilling kunt tegengaan door je werkplek goed te organiseren. Het zoeken naar spullen bijvoorbeeld levert geen toegevoegde waarde, en moet je zoveel mogelijk zien te voorkomen.

Six Sigma: een kwaliteitsinstrument dat bedoeld is om variaties in processen te beheersen. Bekend zijn vooral de statische analyses, en de opleidingen van Yellow tot en met black Belt. Veel van de methoden uit Six Sigma worden ook toegepast in Lean, toch doet de vaak gehoorde samentrekking Lean Six Sigma beide methodes te kort. Een groot verschil tussen Lean en Six Sigma is de menselijke maat en de holistische benadering van Lean versus de focus op grote maar plaatselijke doorbraakprojecten bij Six Sigma.

SIPOC: procesweergave, de letters staan voor Suppliers, Input, Process, Output en Customers

Takttijd: de tijd van de effectieve waardestroomproductie. Zonder verspilling zou de cyclustijd gelijk zijn aan de takttijd, maar in de praktijk zie je dat de takttijd, de daadwerkelijke tijd van het waarde toevoegen vaak veel korter is dan de cyclustijd (bij produktiebedrijven kan bijvoorbeeld de takttijd 10 minuten zijn, en de cyclustijd 3 weken)

True North- de stip op de horizon, het doel dat je niet eens hoeft te halen, maar dat wel richting geeft aan al je stappen

Waarde / Toegevoegde waarde: datgene waar de klant voor wil betalen. Binnen Lean ga je ervan uit dat alles wat je doet direct waarde moet toevoegen voor de klant. Formulieren die rondgestuurd worden, of voorraden die liggen te wachten voegen geen geen waarde voor de klant toe. Toevoegen van waarde betekent ook dat iets meteen geleverd kan worden of direct in een volgende processtap kan worden gebruikt. Lean maken van het proces bestaat uit het elimineren van niet-waarde-toevoegende stappen, Dit is niet altijd mogelijk maar wel altijd het streven.

Meer weten?

Op dit moment zijn we bij een aantal organisaties bezig met het begeleiden van verandertrajecten op basis van Lean. Ben je geïnteresseerd in inspiratielezingen, teamtrainingen of verandercoaching, neem dan gerust eens contact op. Enne, mocht je de hoop hebben dat je 'even' een lean-trajectje kunt doen en dan voor altijd klaar bent, bedenk je dan alvast dat het creëren van stabiele werkstromen, het zorgen voor voldoende kennis gedragen belang, en het vinden van een goede balans tussen efficiency en flexixibiliteit een lange adem vergt, en dat je met lean nooit klaar zult zijn.... het goede nieuws is dat de inzet wel al heel snel loont: als je begint blijken er wel binnen een paar maanden al resultaten te behalen.


Informatieve boeken over Lean:


  • Lean voor dummies, Sayer en Williams, ISBN 978-90-430-2557-7
  • de Lean Startup, Eric Ries, ISBN 978-90-430-3098-4
  • L2 Zorg, Aij en Lohman, ISBN 978-90-5931-949-3
  • het Doel, Eliyahu M. Goldratt, ISBN 90-4910-126-7

vrijdag 19 december 2014

wat dat nou de bedoeling..

Op aanraden van een aantal collega's las ik laatst  'Verdraaide organisaties, terug naar de bedoeling', van Wouter Hart, en het was een feest der herkenning.

verdraaide organisaties

Wouter Hart gaat in dit boek uitgebreid in op het belang van ruimte geven aan professionals zodat ze binnen de organisatie dát kunnen doen waar de organisatie voor bedoeld is.

Hij benoemt een aantal vooronderstellingen waar ik het volledig mee eens ben, en een aantal van deze stellingen wil ik graag met je delen. In mijn eigen woorden komen ze neer op:






  • De bedoeling is leidend, en SMART doelen zijn afgeleid van de bedoeling. 

    • Ik ben een groot voorstander van SMART-doelen, maar die doelen moeten wel ergens vandaan komen. Alleen maar naar doelen werken en vergeten waar het nou ook weer echt om draaide is zonde. Als de bedoeling leidend is zal vaak ook blijken dat de doelen met elkaar te maken hebben: geen los zand maar deel van een groter geheel

  • Systemen en tabellen zijn een middel, geen doel: 

    • Het mag niet zo zijn dat tabellen leidinggevend worden, en dat mensen worden afgerekend op de tabel en niet op de achterliggende bedoeling.  Een voorbeeld dat Hart noemt is het afvinken van POP gesprekken: ben ik een goede leidinggevende als ik mijn hele serie POP-gesprekken afraffel en voor de vorm de medewerker er nog even bij roep, of gaat het om goede gesprekken die de medewerker en de organisatie verder helpen. Ik ga daar in mijn trainingen rondom jaargesprekken ook altijd op in: alle hulpmiddelen die de organisatie ter beschikking stelt zijn er om ervoor te zorgen dat jij als leidinggevende een goed gesprek kunt voeren met de medewerker; het draait om het gesprek, niet om het formulier of de webapplicatie. Niet het systeem is leidend, maar de echte wereld is leidend, en het systeem mag helpen.

  • Alles willen kost te veel tijd en energie,
    • In onze drukke en veranderende wereld móét je keuzes maken en prioriteren stellen, maar het vraagt leiderschap om die keuzes te maken en te verhelderen. Het is vaak fysiek en mentaal onmogelijk om alles te doen wat er door anderen van je gevraagd wordt, laat staan dat het nog lukt om ook alle veranderingen die je zelf wil doorvoeren nog erbij kan hebben. Je kunt niet alles aanpakken, en zeker niet allemaal NU, je hebt focus nodig om de dingen goed te doen: In het algemeen geldt dat je liever 10 taken goed dan 25 taken half kunt uitvoeren; maar dat moeten dan natuurlijk wél de belangrijkste taken zijn. In mijn trainingen en artikelen rondom persoonlijke effectiviteit en timemanagement gebruik ik vaak de magische zin ' Moet Ik Dit Nu Doen?'  Dingen níét doen vraagt lef en soms een gezonde portie burgerlijke ongehoorzaamheid, en het helpt als je deze keuze maakt met De Bedoeling de leidraad van je handelen.

  • Liever weinig afspraken maar daar wel streng op toe zien dan duizend regels die getreden mogen worden
    • Ken jij zelf alle artikelen uit het Burgerlijk Wetboek? Ik niet. Maar ik weet wel wat de grote lijn van ons rechtssysteem is, en daar probeer ik zoveel mogelijk naar te leven, want dat is volgens mij De Bedoeling. In een werkomgeving met professionals die werken in een dynamische markt met wisselende klantwensen is het niet haalbaar om voor elke situatie een regel te maken; je moet ervan uit gaan dat die professionals binnen een aantal kaders goed werk leveren. Ook hier is het van belang om te kiezen en te focussen: Als je met elkaar afspreekt wat écht belangrijk is, en daar streng op toeziet kan de professional vanuit vertrouwen maatwerk leveren.

  • Je kunt geen volledig veilige wereld creëren; 

    • Je kunt geen volledig veilige wereld creëren, want risico's horen nu eenmaal bij leven/werken. Als je alle risico's wil uitsluiten krijg je een wereld die onwerkbaar wordt door een overvloed aan regels, met badmeesters die formulieren voor paarse krokodillen hebben. Die paarse krokodillenwereld is heel veilig, met regels die vanuit de beste intenties zijn opgesteld, (namelijk de intenties om risico's te beperken en fouten te voorkomen- want ja, misschien geef je wel een keer het verkeerde opblaasdier mee aan een bezoeker-) , maar het is een onwerkbare wereld. Bureaucratie is een systeem dat fouten uitsluit, maar alle creativiteit en flexibiliteit doodt, wat waarschijnlijk niet in de lijn ligt van De Bedoeling.

  • Controle is goed maar reflectie is beter
    • Ik moet altijd om mezelf lachen als ik merk dat ik boos wordt bij de reclame van *--* bedrijfsbeveiliging die stelt "vertrouwen is goed maar *--* is beter. IK ben er van overtuigd dat controle goed is maar vertrouwen beter is. Ik merk dat ik dat zowel zakelijk als privé ook steeds met mij meedraag. Ik ben geen controleur, ik ga er van uit dat je iets met de beste intenties doet, en doe je niet wat ik verwachtte, dan ga ik het gesprek met je aan. Voor mij geen surveillancestaat, geen Circle (Dave Eggers), maar leren van en met elkaar. Of zoals Harry Kunneman het stelt: geen lantaarnpalen maar kampvuren

En als afsluiter nog een mooie quote rondom lean: het is de kunst om lean te organiseren zonder anorexia te creëren

Meer weten


Lees zeker het boek van Wouter Hart eens, en ik vind ook L2Zorg van Aij en Lohman een heel verhelderend boek over De Bedoeling organiseren en keuzes maken. En wil je ondersteuning bij veranderingen binnen jouw organisatie, neem dan gerust eens contact op met Barcavela, want wij helpen je graag om jouw organisatie te laten doen waar ze voor bedoeld is.  ,



PS: 'dit is de bedoeling' is ook een filmquote uit mijn dochters favoriete feel-good-movie 'Alles is Liefde'

vrijdag 7 februari 2014

Ben jij een geboren leider?

leiderschap
Bestaat er zoiets als een geboren leider, of zijn er leiderschapscompetenties die je in meer of mindere mate van nature hebt en die je zo nodig kunt ontwikkelen? Ik neig sterk naar het laatste.









Leiderschap gaat over het organiseren van een groep mensen om een ​​gemeenschappelijk doel te bereiken. Mijn visie op leiderschap wordt het best gesymboliseerd door de dirigent: het orkest ondersteunen om voor de klant een optimale prestatie te leveren. Competenties die horen bij leiderschap hebben te maken met het kunnen leiden van een organisatie, persoonlijk leiderschap en het leiden van anderen. 

Leiderschapscompetenties 


Het Center for Creative Leadership heeft een model opgesteld van leiderschapscompetenties op drie niveaus:

Het leiden van de organisatie: 
  • inspelen op veranderingen
  • problemen oplossen
  • beslissingen nemen
  • omgaan met politiek
  • beïnvloeden
  • risico's nemen
  • innoveren
  • visie
  • strategie
  • processen managen
  • kennis en kunde vergroten
  • organisatie leiden
Persoonlijk leiderschap
  • ethiek
  • integriteit 
  • drive
  • doelgerichtheid
  • positie innemen
  • leren
  • zelfsturing
  • zelfbewustzijn
  • aanpassingsvermogen 
Leiden van anderen:
  • effectief communiceren
  • ontwikkelen van anderen 
  • waarderen van diversiteit en verschillen
  • opbouwen en onderhouden van relaties 
  • sturen van teams en groepen

Ontwikkelmogelijkheden voor leidinggevenden en voor organisaties


Voor leidinggevenden is het goed om na te gaan wat voor jou de morele, emotionele en relationele aspecten van leiderschap zijn. Welke competenties heb jij? Welke zou jij willen ontwikkelen? Wat ga je doen om ze nog verder te ontwikkelen?

Voor organisaties is het belangrijk om competenties af te stemmen op huidige en toekomstige behoeften van organisaties, dit betekent nadenken over deze behoeften en investeren in het krijgen, houden en opleiden van mensen met de gewenste competenties, plus investeren in een klimaat waarin deze competenties bloeien .

Barcavela ondersteunt diverse organisaties bij hun leiderschapsontwikkeling door het bieden van trainingen, coaching en intervisie, en begeleidt organisaties bij prestatieverbetering via de systematiek van Human Performance Improvement (HPI)

Meer weten?

bel of mail voor een vrijblijvende afspraak

Bronnen:

Chemers M. (1997) An integrative theory of leadership.
Bolden R., Gosling J. (2014) Leadership Competencies: Time to Change the Tune?
Gray N. (2008) Society for Human Resource Management

vrijdag 13 september 2013

Heb jij invloed op verandering?

verandering
Ben jij goed in het laten veranderen van mensen of organisaties? En zo ja, hoe doe jij dat? Dwing je veranderingen af, ga je met mensen in gesprek, ben jij een onderhandelaar, verleid je mensen of geef je hun de ruimte te geven om de verandering zelf vorm te geven?
Uit wetenschappelijk onderzoek blijken verschillende veranderingsstrategieën in verschillende situaties effectief te zijn. Graag laat ik een paar strategieën de revue passeren.






Macht

Het afdwingen van veranderingen  door het inzetten van machtsmiddelen, positieve en negatieve sancties, is een veranderingsmethode die in sommige situaties kan werken. Deze machtsmethode gaat uit van het opstellen van strikte en exact  voorschrijvende regels, controleren, bijsturen en sanctioneren van gedrag. Feiten en argumenten zijn leidend, er is weinig ruimte voor invloed van ondergeschikten, en het vertonen van weerstand is illegaal. My way or the highway. Deze veranderingsmethode kan werken in crisissituaties, als er een strikte noodzaak wordt ervaren en mensen geen alternatieven zien,

Expertise

Het bewerkstelligen van verandering door te sturen op basis van kennis en argumenten is een methode die ook wel de overredingsmethode wordt genoemd. Deze methode gaat ervan uit dat als mensen maar de juiste  informatie en argumenten hebben, dat zijn dan wel meegaan in de gewenste verandering. Dat betekent meteen dat de zwakte van deze methode is dat zij buiten beschouwing laat dat mensen vaak ook nog eigen behoeften, doelen of visies hebben. Addertje onder het gras bij deze methode is vaak dat feiten en gegevens door de experts worden aangeleverd, en dat zij dus ook degenen zijn die bepalen welke gegevens wel en niet bekend gemaakt worden: en als niet welgevallige gegevens niet gedeeld worden,wordt natuurlijk wel een eenzijdig beeld geschapen. Als de expert- methode netjes wordt ingezet is deze bruikbaar bij veranderingen die mensen alleen maar hoeven te accepteren; als het de bedoeling is dat mensen daadwerkelijk participeren dan is deze methode alléén niet erg effectief.

Onderhandelen 

Onderhandelen wordt vaak als bewuste en indirecte veranderingstechniek ingezet. In het onderhandelingsperspectief is het uitgangspunt een verdeling van macht, waarbij verschillende groepen onderling afhankelijk zijn, en waarbij verschillende groepen in een organisatie naast een gezamenlijk doel ook eigen doelen nastreven. Weerstand kan optreden omdat het management meestal de meeste macht heeft en dus een betere onderhandelingspositie.

Verkopen of verleiden

Een andere manier om mensen te laten veranderen is hun te verleiden tot veranderen: je gaat hun laten verlangen naar naar de verandering, door bijvoorbeeld de gewenste situatie extra te belichten en door helder te maken dat de bestaande situatie minder gewenst is. Zeker als enthousiasme en een persoonlijk appel worden ingezet kan het een heel effectieve manier van beïnvloeden zijn, die zelfs werkt als het grote veranderingen betreft waar mensen actief in moeten participeren. Maar let op dat deze strategie niet verwordt tot manipulatie of paternalisme: Manipulatie ontstaat als mensen heimelijk en indirect worden beïnvloed door bijvoorbeeld alleen nog díé informatie wordt gegeven die binnen het gewenste plaatje past. Paternalistisch wordt het als de kaders waarbinnen veranderd moet worden heel strak worden houden.

Dialoog

Het initiëren van verandering door dialoog en communicatie is een aanpak die uitgaat van een leerperspectief. Mensen gaan met elkaar in gesprek en komen tot een gezamenlijk ervaren probleem van waaruit samen naar een oplossing wordt gezocht. De dialoog is een krachtig verandermechanisme dat heel effectief kan zijn om grote veranderingen te laten plaatsvinden die door veel participanten moeten worden gedragen. De basis voor dialoog als verandermechanisme is begrip krijgen voor elkaar en komen tot een gezamenlijk wensbeeld. Deze verandermethode vraagt participatief en inspirerend leiderschap: de leider staat in verbinding met de betrokkenen, snapt hun en hun problematiek en betrekt hun bij het bepalen van doelen, koers en uitvoering. Binnen deze verandermethode wordt vaak gebruik gemaakt van workshops en conferenties, waarvan de uitkomst niet van te voren vast staat.

Conclusie

Bij simpele veranderingen is meegaandheid vaak wel genoeg, bij ingrijpende veranderingen is een actieve betrokkenheid van alle partners noodzakelijk. De macht- expertise- en onderhandelingsaanpak kunnen bruikbaar zijn voor simpele veranderingen. Voor ingrijpende veranderingen is verleiding en dialoog veel meer geëigend.

Meer weten?

Meer weten oven verandering of een sparring partner nodig bij het denken over verandering?
neem gerust contact op met Barcavela, onze trainers en adviseurs denken graag met u mee. En onthoud in elk geval: Weerstand is een onlosmakelijk onderdeel van elk veranderingsproces. Zie het maar als een poging van anderen om hun belangen te verhelderen en hun eigen doelen te bereiken.

Deze blog is geïnspireerd op het artikel van J.J. Boonstra: invloedsuitoefening in grote organisaties





Idee. Elke maand een blog met een oefening net als Selma Foeken